Huisje Boompje Handicap

Ik wil nog geen afscheid nemen, maar het moet…..

Hoe het begon…..

Maandag 2o augustus, ik voel me prima af en toe krampen. Maar ja wat zegt dat nou, nog 6 dagen en dan weten we hoe het deze keer is uitgepakt. Verschillende om mij heen hebben een goed gevoel, zelf merk ik na een paar dagen dat er iets is maar ik weet niet zo goed wat. Die donderdag ben ik aan het werk in de ochtend gaat het prima, maar hoe verder de dag vordert hoe beroerder ik mij ga voelen. Ik heb al een paar dagen last van m’n rug maar het voelt alsof ik gewoon niet goed heb gelegen. Maar die donderdag had ik overal last van, mijn benen waren zwaar weinig eetlust. Het was of ik de griep ging krijgen, even dacht ik ook dat ik koorts had.

Het handige was wel dat ik al een poos mijn temperatuur ieder ochtend meet, die ochtend was mijn temperatuur nog steeds boven de 37. Dus ik dacht dat is een goed teken, want rond mijn menstruatie is het onder de 37. Nou ik ging die avond naar huis en direct onder de douche en naar bed, ik dacht kijken hoe ik me morgen voel. De volgende dag voelde ik me al wat beter alleen mijn benen voelde nog zwaar, ook had ik een soort van misselijkheid.

Die ochtend deed ik het iets rustiger aan, ik had wel bedacht dat ik wat boodschappen ging doen en dan maar een test zou meenemen. Ik dacht ach als ik nu negatief test weet ik dat ook dat op mijn testdag hij niet positief gaat zijn. Dus nou ik kwam thuis , maar ja je moet nooit plassen wanneer het moet. Arjan was weg dus ik dacht als ik het nou kan doen voor hij terug komt heb ik een leuke verassing. En ja hoor ik moest plassen, op het moment dat ik met het gevulde bekertje stond ging de voordeur open. Ik dacht shit nu kan ik het niet echt meer stiekem doen haha, dus ik ben gewoon verder gegaan.

Nou ik eerst lezen hoelang deze erin moest, ik had namelijk voor de zekerheid de early gehaald. Dit omdat ik ging testen op dag 26, ik het staafje erin en tellen. Toen eruit en vaak moet je 2-3 min wachten voor je de uitslag krijgt, dus ik wilde hem weg leggen maar het streepje kwam al heel snel. Ik kijken ik dacht ik zie dubbel, maar nee ik ben ZWANGER. Met de test liep ik naar Arjan toe want ik geloofde het niet, ik wist ook niet zo goed wat ik moest doen huilen,lachen, schreeuwen.

Beide waren we even in de war want we hadden niet verwacht dat we weer met een positieve test in handen zouden staan. We waren allebei van huh is dit echt, ik word gewoon mama. Totaal geen paniek van ooh en nu , want de vorige keer ging het niet goed. Maar zo’n knaltest had ik vorige keer totaal niet terwijl ik toen overtijd was, mijn hcg is veel beter aangemaakt. En wauw dit gewoon door het doen van mijn fertiliteitsmassage vertrouwen op mezelf en ons geloof!!!

Ik word gewoon mama, en nu hahahaha. Toch voor de leuk een digitale test gedaan want ik was wel benieuwd wat die ging zeggen ondanks dat ik te vroeg test. Dus ik die gehaald moest wel even wachten voor ik kon plassen, en gewoon weer met einde middag urine(in de ochtend is je urine sterker). En ja hoor daar stond het Zwanger en al gauw verscheen er op het scherm 2-3 weken. Wauw , Wauw deze test geeft het echt aan ik word moeder en Arjan wordt vader.

En nu wachten , wachten tot onze eerst echo. Ik wil hem of haar heel graag zien en horen, want dit word hem!!! Thank God for this miracle!!!

Het is zondag ik ben aan het werk, voel me beroerd maar ja dat hoort erbij. Ik ben inmiddels 7 weken, man wat ben ik blij. Het is avond en ik voel ineens iets wat niet goed voelt… Ik loop naar het toilet en daar is het iets wat ik niet wil… Bloed zucht waarom, ik probeer niet in paniek te raken. Ik kom uit het toilet en vraag m’n collega of ze het een probleem vind als ik naar huis ga, ik leg haar kort uit waarom en probeer niet te huilen. Terwijl ik naar huis rij bel ik mijn man en een vriendin, ik probeer mezelf te bedwingen om niet in paniek te raken. Ik kom thuis en leg mijn man uit wat er is, en nu nu stoort ik in. Want bloed is niet goed toch… Die avond verlief ik veel stolsel en zo nu en dan bloed, als al het stolsel eruit is stop het bloeden. De volgende dag(maandag) belde ik gelijk in het ziekenhuis om onze echo te vervroegen want eigenlijk heb ik die woensdag. Ik mag komen, onderweg heb ik er vertrouwen in dat het goed zit. Ik zie tijdens het rijden 3 ooievaars op een lichtpaal zitten en praat mezelf moed in….

Ik kom in het ziekenhuis aan , de receptioniste weet waar ik voor kom. Terwijl ik in de wachtkamer zit probeer ik mezelf rustig te houden. Na 10 min daar zitten werd ik geroepen, man het lood zat in mijn schoenen en ik dacht het is mis. Terwijl ik mij uitkleed en op de tafel ga liggen, verteld de arts dat zij eerst wilde kijken en het scherm naar zichzelf draaide. Ik vond het prima want ik had toch zelf bedacht dat ik mijn ogen dicht zou houden. Terwijl ik daar met mijn ogen dicht lig tikt ze op mijn schouder en geeft ze me het verlossende antwoord. Ik dacht ik krijg het te horen het is weg… En daar zijn de woorden, gefeliciteerd ik zie een mooie hartslag. Terwijl ik daar lig begin ik heel hard te huilen… Ze zegt dat ik even op adem moet komen en laat me het dan allemaal zelf zien. En ja hoor ik zie ons kindje ons kwetsbare kleine kind. En wat een mooie hartslag , ze meet ons kleintje op en zelfs de grote klopt. Hij/zij is zelf 1 dag verder, man wat ben ik blij en trots. Ik rijd naar huis en laat met trots aan hem zien wat ons kindje is. Wauw die trots op zijn gezicht.

Het leek wel alsof we samen mochten zweven, zweven op die roze wolk. Maar die dinsdagnacht voelde ik me weer niet goed, ineens verloor ik bloed. Waarom waarom verlies ik weer bloed, gisteren was alles nog goed met je. Ik probeer niet in paniek te raken want dit kan, sommige vrouwen bloeden tijdens hun zwangerschap. Die ochtend heb ik weer naar het ziekenhuis gebeld, het kon gewoon goed zijn er is vast niks aan de hand. En daar zit ik weer te wachten op een echo, waarom zit ik hier weer.

Ik mag naar binnen en ja daar lig ik weer, ze vraagt of ik mijn nog zwanger voel. Ik voel van alles maar voel ik me nog zwanger… Ik ga liggen en weer sluit ik mijn ogen, ze kijkt en kijkt….. Maar helaas niks ik ben het weer kwijt…. WAAROM maandag was alles nog goed waarom is het weer weg. NEEEEE ik wil dit niet, maar helaas het is weg. Ik ga naar huis huilend achter het stuur, is het handig dat ik nu rij eigenlijk niet maar wat moet ik dan. Ik wil naar huis… Ik kom thuis en wil mijn man eigenlijk niet dit nieuws geven, hij verdient het niet…

Het is donderdag ik voel me nog steeds leeg en beroerd, beroerd van verdriet en leeg want ons kindje is weg. Ik moet vandaag werken maar heb al bedacht dat ik alleen naar het gesprek ga die ik die dag heb en dan weer m’n bed in ga. Een uur voor vertrek maak ik mij klaar, ik heb wel kramp maar het gaat wel. Onderweg naar mijn werk worden de krampen iets erger, en tijdens het gesprek voel ik het meer op spelen. Gelukkig het gesprek is voorbij en terwijl ik naar huis rij wordt de pijn erger…. Eindelijk thuis terwijl ik naar boven loop worden de steken erger man wat doet dit pijn.

Ik ben boven en pak snel een pijnstiller, maar ineens moet ik rennen naar het toilet alles komt eruit. En de pijn word erger en erger, voor ik weg ging had ik mijn temperatuur opgemeten. Ik had verhoging dus ik wist dat ik dit in de gaten moest houden, toen ik thuis kwam was hij al iets opgelopen. Mijn pijn werd steeds erger en erger ik had al 2 pijnstillers ingenomen maar 2x alles uitgespuugd. Ik heb snel een vriendin gebeld want ik merkte dat het niet goed ging. Terwijl ik de pijn weg puf bel ik het ziekenhuis, ik kan mezelf bijna niet verstaanbaar maken. Maar de gynaecoloog zegt me dat ik naar het ziekenhuis kan komen. Hij vraagt of dit ons zelf lukt of dat hij een ambulance kan sturen. Maar we rijden zelf, onderweg moet ik weer spugen. Onderweg denk ik dat dit geen goed nieuws zal zijn ik denk steeds dat er iets met mijn eierstokken is. Dat ik die zo kwijt zal zijn en niet meer zwanger kan worden, man wat voelde ik mijn radeloos….. Ik kwam aan bij het ziekenhuis , helaas werd ik niet gelijk geholpen omdat ze bezig was…. Eindelijk ik mocht naar binnen en terwijl mijn infuus werd aangelegd dat ik niet ineens door had want weer kreeg ik een pijn golf en moest ik voor de 4de keer spugen….. Maar hoe gaat het nu verder, dat lees je in mijn volgende blog……

Leave a Reply

Your email address will not be published.