Door mijn overspannenheid ervaar ik nog meer rust..
Ja gek eigenlijk dat ik nu nog meer rust ervaar nu ik volmondig kan zeggen dat ik overspannen ben. Ik denk dat ik het heb geaccepteerd, ik voel me al stukken beter maar ik ben er nog niet. Hier ben ik mezelf ook bewust van, want anders ben ik zomenteen weer terug bij af en dat wil ik niet. Ik hoop me over een half jaar weer helemaal op en top te voelen. Het plannen en mij dag bewust niet meer vol te zetten geeft mij veel meer rust. Ik hoef niet perse van alles te doen , ik hoef niet altijd iedere dag een ”activiteit” te doen. Ik kan gerust een dagje netflixen , een tijdschrift lezen of bloggen.
Sinds een maand ben ik al weer wat aan het opbouwen, ik wilde dit zelf graag. Ik was het thuis zitten al een beetje zat aan het worden, ondanks dat ik soms die rust ook lekker vond. Wilde ik ook gewoon op het werk zijn. Want hoe heerlijk ook die theetjes buiten de deur, mijn portemonnee vind dit wat minder leuk… Maar ik ben blij dat ik weer meer aanwezig ben op m’n werk, maar ik ben nog wel snel moe. Ik heb nu op m’n werk dat ik al heel snel merk dat ik moe begin te worden, ik hoop dat het komt omdat ik aan het opbouwen ben.
Toen de huisarts mij vertelde dat ik overspannen ben, merkte ik dat ik wat lichamelijk klachten had. Na verloop van tijd namen die af, maar sinds een paar weken heb ik van 1 ding weer even last. Dit gebeurt vaak als ik een te drukke dag heb gehad, dus is het voor mij een signaal dat ik even gas terug moet nemen die dag.
In het begin toen bleek wat met er met mij aan de hand was, vond ik het heel lastig om gas terug te nemen. Vooral op mijn werk, ergens dacht ik dat ik van alles zou missen. Ja klinkt misschien heel gek, maar als je met jongeren werkt is er elke dag wel iets bijzonders. Sommige maken mooie ontwikkeling sprongen en ergens wil ik die niet missen ofzo. En je bouwt een ”band” met ze op en het is natuurlijk niet zo dat die dan helemaal weg is als je er een tijdje niet bent. Maar toch het lijkt of je veel mist..
Hahaha nu ik dit schrijf klinkt het dramatischer dan hoe ik het bedoel, ik geniet vaak gewoon ook echt van m’n werk. Maar ik merk door de rust van de afgelopen periode dat ik thuis nu nog meer geniet. Ja het is lastig uit te leggen, maar ik vind het steeds fijner om thuis te zijn. Nu klinkt het net als of ik het thuis niet leuk had, maar ik bedoel er mee dat het thuis soms even te veel was. Ik dacht dat ik te veel ballen in de lucht moest houden, maar nu ik sinds het begin van het jaar een ”weekplanning” heb geeft me dat veel meer rust. Ook accepteer ik dat het huis even is zoals het is, wat ik soms nog wel lastig vind hoor. Want ik hou van een strak en schoon huis, haha het is niet zo dat mijn huis nu echt een puinhoop is en de spinnenraggen een eigen leven zijn gaan lijden..
Ook ben ik ergens ook wel een klein beetje trots op mezelf, want ik ben heel eigenwijs en had het advies van de dokter niet hoeven doen. Maar ergens kwam er in me op dat ik er naar moest luisteren, want als ik volledig uitval word het voor ons thuis nog lastiger. En met een sinaasappeltje en een goede bak groente haal je dit ”probleem” niet weg…