Huisje Boompje Handicap

Het voelde heel even alsof de wereld door ging en mijn leven stil stond…

Ja sorry voor de titel , maar die bovenste titel voelde even werkelijkheid vorige week woensdag. Ja nog steeds klinkt het heel dramatisch , maar vorige week stond mijn wereld even stil.

Omdat ik de laatste tijd best veel moe was keek ik echt uit naar m’n weekje vrij. Mijn laatste ”vakantie” was in september, toen had ik wel 3 weken hoor. Maar ik ben mijn vrije tijd steeds meer gaan waarderen, dit was 2 jaar geleden wel anders hoor. Ik was graag op m’n werk en heel veel bezig, niet dat ik het niet naar m’n zin heb op m’n werk. Maar het was thuis een beetje veel met van alles en nog wat… Dat is het nu ook maar ik kan er veel beter mee om gaan. Ik kan echt genieten van thuis zitten, genieten van niet meer van alles moeten.

Maar wat ik nu wel steeds meer omarm is rust en even niks, ook even niks met m’n zelf maar ook even niks met m’n man. Dus ik keek er echt naar uit even samen naar een hotel, ik had in de middag van alles lekkers gehaald. We hadden spelletjes mee, we konden een leuke film huren. Gewoon genieten van elkaar, het bad in de hotelkamer( ik had badzout mee). Eigenlijk hou ik dus helemaal niet van een bad, maar als ik dit soort uitstapjes heb kan ik er juist van genieten.

We waren begin van de avond eerst bij een vriendin van mij langs in Leeuwarden(hotel zit achter hun huis), ik had er veel zin in. Ik had er zo’n zin in omdat we weer een keer samen er op uit konden. Dit kon nu ook omdat de vriendin waar we waren in een huis woont waar we genoeg afstand kunnen houden. Ik vind het altijd zo fijn om in Friesland te zijn het voelt echt even of je er echt uit bent. We hadden lekkere hapjes, gezelligheid en een klein meisje die steeds zei ”tante mer”… Heerlijk vond ik het ook omdat ik ze al heel lang niet had gezien. Maar aan alle gezelligheid kwam een eind..

Rond 19:00 gingen we richting ons hotel, het was niet zo heel druk in het hotel. Toen we onze kamer in kwamen ben ik gelijk in de relaxmodus gegaan, ik trok m’n schoenen uit en ben op het bed gaan liggen. Na een poos wilde mijn man graag in het bad wat er stond.. Dus zetten hij het water aan en ik pakte voor hem het badzout. Ondertussen dat zijn bad liep ben ik naar beneden gelopen om iets te drinken te halen. Na 20 min was het bad redelijk vol en is mijn man zich klaar gaan maken om in bad te gaan. Hij zat ongeveer 2o min in bad en toen ging het mis, ik hoorde ineens mijn naam vanuit de badkamer. Aan zijn stem merkte ik dat er iets was en liep naar de badkamer. En daar zat hij in zijn rolstoel, hij was zelf uit bad geklommen. Ik zag aan zijn hoofd dat hij zich niet goed voelde, het enige wat hij toen nog zei was m’n hoofd en hij viel weg. Maar omdat ik dit wel eens vaker had meegemaakt dat ik hem even tegen houden en dan komt hij zo wel bij. Maar ineens begon hij te schokken en bewegen en daarna verkrampte hij en viel helemaal weg en zijn hoofd viel naar achter…

Op dat moment begon mijn lichaam adrealine aan te maken en begon ik op zijn gezicht te slaan en heel hard te roepen. Maar ik kreeg geen reactie en de mensen die mij echt kennen weten dat ik niet gauw in paniek raak en niet gauw gek te krijgen ben. Maar nu raakte ik in paniek, mijn man z’n kleur trok weg en hij werd steeds slapper. Ik trok hem toen direct van zijn stoel af want ik dacht als ik moet reanimeren moet hij van die stoel af. Ook voelde ik even van laat maar het gaat me hier toch niet lukken om iets voor hem te doen, ik gaf even op. Maar toen ineens dacht ik ”kom op mer dit ga je niet doen” dit waren echt sec. Ik ben toen naar de hotel telefoon gerend maar ik wist het nr niet meer, dus pakte ik gauw m’n mobiel om 112 te bellen.

Het voelde alsof het uren duurde voor er iets gebeurde, maar de man aan de andere kant van de lijn stelde me allerlei vragen. Maar had ondertussen al de ambulance gestuurd, ik bleef ook alleen maar huilen aan de telefoon. Voor ik ophing zei de man ook dat hij iemand van het hotel naar me zou sturen. Maar ondertussen lag m’n man nog steeds afwezig op de grond, z’n ogen waren wel open maar hij kon nog niet op mij reageren. Echt heel bizar was dit , hij had het ook heel koud want hij lag op die koude vloer. Ook had hij niks aan dus probeerde ik toch iets bij hem aan te trekken. Er werd aan de deur geklopt en stond er iemand van het hotel aan de deur die mij bij kwam staan. Een paar tellen later stonden de ambulance broeders voor de deur.

Ze hebben hem uiteindelijk helemaal onderzocht, ze hebben zelfs gebeld met ons ziekenhuis in Utrecht. Ze hebben hem natuurlijk eerst van de vloer gehaald voordat ze hem gingen onderzoeken. Na ongeveer 45 min gingen ze weer weg… Wat er uit is gekomen wat er met mijn man aan de hand was, helemaal niks ze dachten dat het misschien kwam door het warme bad… Voor mij voelde het alsof ik mijn man aan het verliezen was…

Of ik echt tot ”rust” ben gekomen die ene nacht in het hotel, nee helaas.. Maar met ons is alles goed nu, vooral met mijn man is alles goed gelukkig. Maar mijn man weet helemaal niks meer van die avond, heel bizar..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *